Over Atelier Margalli

 

Op een zonnige dag in het vroege voorjaar van 2026, midden in de Vlaamse Ardennen, zit ik aan mijn antieke rolluiksecretaire een introductie te vertalen vanuit beelden en gevoelens die zich als een warme stroom bij mij aandienen. Atelier Margalli bestaat nog niet voor de buitenwereld, en dat mag gerust nog even zo blijven. Het concept is nog piepjong en de verhouding tussen potentieel en verwezenlijking nog heel oneven, maar laat dit nu net een fase zijn waarin ik me evengoed thuis voel als in de andere. Mijn rijke fantasie, dagelijkse muzikale improvisatie, gezonde innerlijke dialoog en steunende relatie met mijn partner, stellen mij in staat om te vertrouwen op mijn creativiteit op een manier die resultaten verwelkomt, beoordeling en verwachting mogelijk maakt, maar niet dwangmatig tot stand laat komen.

 

De appel viel niet ver van de boom. Mijn passie voor interieur en muziek heb ik mogen erven van mijn ouders. Mijn moeder haar interieur is schatrijk en sfeervol. Mijn liefde voor kunstambacht of toegepaste kunst bloeide voort uit de waarde die bij mij thuis gehecht werd aan doe-het-zelven, ornamentering en de keuze van authentieke en/of antieke elementen. Mijn vader gaf mij zijn passie voor muziek door. Hij was DJ op een paar grotere familiefeesten en hij hield er ook wel van om te improviseren op een synthesizer. Hij heeft mij ook aan alle muziekinstrumenten geholpen die ik wou leren bespelen. Zo heb ik intussen een hele collectie instrumenten waarvan een deel nog steeds die van vroeger.

Mijn partner is ook een creatieveling op verschillende vlakken. In zijn vrije tijd tekent hij graag allerlei fantasiepersonages, tokkelt hij op zijn gitaar of ukulele, en doet hij ook af en toe wat houtbewerking en klusjes. Hij is een grote steun voor mij en voor atelier Margalli.